Weet je nog…. wiskunde? Ruimtelijke figuren? Ergens in de derde middelbare school moest je die tekenen en dan zijdes berekenen.

Foto door Oleg Magni via Pexels

Ik vond dat een superleuke puzzel! Tijdens de lessen was ik er goed in. Groot was dan ook mijn frustratie toen ik er op mijn proefwerk een vette onvoldoende voor kreeg. Het stomme is: ik weet nog steeds niet wat ik toen verkeerd heb gedaan. Maar goed, ik had een onvoldoende voor dit hoofdstuk, door naar het volgende.

Waar bij wiskunde helaas geen tijd voor was, kan bij spellen gelukkig wel: uitpluizen hoe je het beter kan doen en dan…. revanche! Want bij een volgend potje is het spel nog precies hetzelfde, maar ga jij het totaal anders aanpakken.

Als je een spel vaker op tafel zet, heb je de gelegenheid om technieken te onderzoeken en te leren van anderen.

In een volgend potje kan je een nieuwe strategie uitproberen en ontdekken of die jou ligt en wat het je oplevert. Dat geldt uiteraard voor complexe spellen, maar ook voor snelle, eenvoudigere spellen. Een spel is een veilige omgeving waarin je tactieken oefent die soms succesvol zijn en soms niet.

In hun artikel op lifehacker stellen de auteurs dat je de manier waarop je een spel evalueert ook kan toepassen op het leven zelf. Ik zou daaraan willen toevoegen: op een leerproces. Stel jezelf bijvoorbeeld de volgende vragen:

  • Wat heb ik goed gedaan en bracht me dichter bij mijn doel (winnen)?
  • Wat heeft me niet geholpen en moet ik niet meer doen?
  • Waar was ik goed bezig, maar moet ik mijn aanpak verbeteren?
  • Wat kan ik de volgende keer proberen?

Een spel geeft je de mogelijkheid om iedere keer weer aan je techniek te sleutelen.

In mijn spelletjesgroep bespreken we een spel meestal na en dat levert mij veel inzichten op. Zo leer ik graag van de successen van anderen: welke keuzes hebben ze gemaakt en welke strategie pasten ze toe? Meestal roept de verliezer bij zo’n evaluatie ook wat zij zeker niet had moeten doen (ook een leerpunt!). Een nabespreking kan ook een verlies relativeren. Bij een spel speelt geluk toch vaak een beetje mee. Soms heeft de winnaar zo’n mooie combinatie van kaarten gekregen waardoor ze direct voor staan. Dan is het een eervol verlies.

Ik vind het interessant wat Robin, hoofdstrateeg van De Jonge Strateeg, daarover zei:

‘Ik vind het niet erg om te verliezen, maar wil wel mijn beste spel hebben gespeeld.’

In mijn laatste potje Ticket to Ride Europa deed ik dat helaas niet šŸ™ Ik heb ervan geleerd dat ik heel goed moet controleren of de langste route compleet is…. Het was even slikken dat ik me daar op had verkeken. Binnenkort staat het spel weer op tafel. Tijd voor revanche!