Mijn neefje smeet vroeger het mens-erger-je-nietbord over de tafel als hij dreigde te verliezen. Voor sommige kinderen is winnen het belangrijkste bij een spelletjes. Wat zeg ik…. bij heel veel volwassenen is dat ook zo 😉

Ik schuif op een totaal andere manier aan bij een spel. Winnen staat voor mij niet voorop. Voor mij is een spel juist een fijne manier om een avondje met vrienden door te brengen: we focussen op het spelbord dat midden op tafel ligt en tussendoor kletsen we bij. En of ik nou win of verlies, ik heb een leuke avond.

zoveel mensen, zoveel soorten spelers...

Dat mensen met een verschillende insteek bij een spelletje aanschuiven, viel ook onderzoekers op. Onderzoeker Richard Bartle definieerde  als eerste 4 spelers typen. In de loop der tijd is er heel veel discussie geweest over zijn indeling: de typen zijn uitgebreid en er zijn ook subtypes gedefinieerd.

Ik baseer me vrijelijk op de indeling die Andrzej Marczeweski beschrijft in zijn zeer toegankelijke boek Even Ninja Monkeys Like to Play – Gamificiation, Game thinking & Motivational Design. Hij definieert 6 typen. Ik ben benieuwd in welk type jij je herkent en wat je terugziet bij je leerlingen.

🎲 de socializer 🎲

De Socializer gaat voor de gezelligheid en de verbondenheid. Socializers vinden het contact en de interactie tijdens het spel het belangrijkst. En niet te vergeten de social media natuurlijk! Er moet ook wel een mooie foto van het bordspel gemaakt en gedeeld met de rest van de wereld. 

🎲 de weldoener 🎲

Ook voor deze speler is verbondenheid belangrijk, maar de weldoener wil anderen helpen. Zijn doel is het leven van zijn medespelers te verrijken en hij hoeft er helemaal niks voor terug. Wél moet het spel betekenis hebben. Het moet bijna een hoger doel dienen. 

🎲 de uitslover 🎲

Uitslover klinkt misschien een beetje negatief. Dat komt door het feit dat deze spelers graag laten zien wat ze kunnen. Prestige is belangrijk voor een uitslover. Maar de positieve kant is dat ze gedreven zijn hun kennis uit te breiden, nieuwe vaardigheden te leren en proberen zichzelf steeds te verbeteren. 

🎲 de vrije geest 🎲

Vrije geesten gaan voor autonomie en zelf-expressie. Ze willen iets ontdekken of iets creëren. Ze willen een spel ontdekken. Ze willen weten welke ingrediënten er in het spel zitten, wat er allemaal mogelijk. Maar ze willen ook zeker weten dat ze niks over het hoofd hebben gezien.  

🎲 de rebel 🎲

Deze speler gaat er eigenlijk voor het systeem te verstoren. Dat kan op een negatieve manier, door de hele tijd als stoorzender op te treden. Maar het kan ook op een positieve manier door het bijvoorbeeld op te nemen voor degene die dreigt te verliezen door de potentiële winnaar dwars te gaan zitten. 

🎲 de fanatiekeling 🎲

‘Maar hij wil altijd winnen!’ Nou, dat is hem dus: de fanatiekeling. Hij gaat voor de beloning en de prijzen in het spel. De fanatiekeling doet mee voor zichzelf en gaat voor de winst. 

Welk type ben jij.... en wat zie je bij je kind?

Je herkent jezelf vast in 1 of meer types. Ikzelf vind mezelf een socializer, maar ik ben soms ook wel een uitslover: ik wil graag leren en mijn techniek verbeteren. Bij een vriendin herken ik heel erg de rebel: zodra zij weet dat ze niet meer kan winnen, gaat ze vol op de strategie om het de winnaar zo moeilijk mogelijk te maken. Waarschijnlijk heb je een voorkeurstype, maar switch je naar een ander type als de situatie daarom vraagt.

Ook kinderen hebben zo’n voorkeurstype. Het is interessant om tijdens een spel te ontdekken hoe een kind reageert. Ieder spelerstype heeft namelijk zijn eigen prikkels waarop hij reageert. Kan je die prikkels bewust manipuleren? En is een kind in staat om (zoals wij) over te stappen op een ander type? Waar ik zelf erg benieuwd naar ben, is of je de speltypen ook terugziet in sociale stijlen van kinderen. Er is nog genoeg te onderzoeken (zegt de uitslover in mij!)